2 Ekim 2009 Cuma

Hastaneye Gidiyoruz ...


Evet birazdan çıkıp hastaneye gidiyoruz heyecan dorukta. Eve döndüğümüzde yanımızda minik bir insan olacak hala inanamıyorum sanırım ona dokunmadan inanamayacağım.

Genelde bir çocuğun bir davranışını kınadığımda anne olanlar hemen “aman büyük konuşma başına gelir” der. Atasözlerine inanıyorum insanların başına gele gele bu sözler varolmuş buna da inanıyorum fakat kişinin bir insan yetiştirirken bazı şeyleri önce kendi kafasında belirlemesi taraftarıyım. Hatta bu maddelerde eşle de anlaşılırsa tadından yenmez (çocuk yetiştirme konusunda aynı fikirde olan anne baba var mı acaba merak ediyorum)

Hamile kaldığım andan beri sık sık bir insan yetiştirmenin ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu, çok dikkatli ve özenli olmak gerektiğini düşündüm. Bununla ilgili bulabildiğim ilgimi çeken birçok kaynak (en çok da blog) okudum. Hatta çevremden “abartma her çocuk bir şekilde doğup büyüyor” gibi tepkiler de aldım. Ama bence bu insanın kişiliğinde olan bir şey ben yaptığım her işi titizlikle yapmayı seven bir insanım ve sanırım bir çocuk büyütmek hayatta yaptığım en önemli iş olacak bu durumda bu en önemli işe de gereken özeni göstermek gerektiğini düşünüyorum. Bu yüzden kafamda bazı şeyler canlandırdım , bunları gerçek hayatta uygular mıyım ? ne kadarını uygulayabilirim? Bunlar tartışılır ama en azından ben fikir olarak kafamda ne yapıp ne yapmak istemediğimi belirledikten sonra davranışlarımı da buna göre şekillendirebilirim diye düşünüyorum.( yada en azından umuyorum diyelim)

• En sinir olduğum şey olduğundan (annem biz küçükken ve hatta büyükken de sürekli yaptığından) çocuğun peşinden yemekle koşan bir anne olmayacağım. Yeterli beslenmesi için gerekeni yaparım tabii ki ama abartan bir anne olmayacağım.
• Aman çocuk kucağa alışmasın diyenler var diye bebeğime sarılmaktan çekinmeyeceğim. Evet belki kucak bebeği olacak ve sonra ben zorlanacağım ama onu doğduğu andan itibaren seven, öpen, kucaklayan ve sarılan bir anne olacağım.
• Her şeyi kalıplara uydurmaya çalışan bir anne olmaktansa çocuğunu gözlemleyen ve onu anlamaya çalışan bir anne olacağım. O daha minik bir bebekken bile davranışlarını gözlemleyip onu anlamaya çalışacağım.
• Çocuğa ben senin için şunu yaptım, yemedim yedirdim, saçımı süpürge ettim gibi serzenişlerde bulunmayacağım. Bunları çocuk istemedi , sen kendi seçimin olarak yaptın ne yaptıysan.
• Ben zamanında yapamadım aman çocuğum yapsın diyen bir anne olmayacağım. Her insan farklı bir bireydir ve çocuğumun kendi istek , zevk ve tercihleri olacağı gerçeğini kabullenen bir anne olacağım.
• Çocuğum illa da iyi okullarda okusun diye daha minicikken onu okul, dershane, özel ders, özel hoca dörtgeni içine sıkıştıran bir anne olmayacağım. Çocuğun ders çalışması gerektiğini ona tabii ki anlatacağım ama onu boğmayacağım, çocukluğunu yaşayabilmesi için elimden geleni yapacağım.
• Proje çocuk yetiştirmeye çalışan bir anne olmayacağım. Çocuğa sürekli İngilizce, piyano, at binme, yüzme, tenis vs. dersler aldırmayacağım. Ona tüm bunları yaşatacağım belki ama içlerinden istediğini seçmesi için yönlendireceğim. Kendi yeteneğine göre kendi sporunu, hobisini seçen bir çocuk olması için uğraşan bir anne olacağım.
• Çocuğunu dinleyen bir anne olacağım. Çok yorgun da olsam, çok işim de olsa , o anda başka bir şeyle meşgul bile olsam gelip bana bir şey anlatmak istediğinde durup elimde ne varsa bırakıp onu dikkatle dinleyen bir anne olacağım.
• Onun çocukluk anıları biriktirebilmesi için elinden geleni yapan bir anne olacağım. Kokusu benim hala burnumda olduğundan onun da böyle bir anısı olsun diye evde çilek reçeli yapmayı öğrenip tüm evi çilek kokutan bir anne olacağım.
• Yerlere dökülecek, etraf pislenecek vs. diye deneyler yapmasını engelleyen bir anne olmayacağım. Yemek yemeyi öğrenirken her yer pislense bile etrafı dağıtmasına ses çıkarmayacağım.
• Herhangi bir ortamda arkadaşlarıyla sohbet eden annesine defalarca anne, anne,anne diye seslenen çocuğa ısrarla dönüp bakmayan annelerden olmayacağım.
• Aşırı korumacı, çocuğu fanusta büyütmeye çalışan bir anne olmayacağım. Her şeyin doğal akışında olmasına gayret eden bir anne olacağım.
• Telefon açıp insanlara sürekli bebeğinden bahseden bir anne olmayacağım. Bebek nasıl? sorusuna küçücük insan nasıl olabilirse öyle işte diyen bir anne olacağım bu soruya atlayıp kaç defa emdi , kaç defa kakasını yaptı gibi detaylara giren bir anne olmayacağım.
• Çocuğuyla üşenmeden oyun oynayan ona oyunlar üreten bir anne olmaya çalışacağım.
• Çocuğa her şeyi söyleyerek dikte etmeye çalışmaktansa yaparak örnek olmaya çalışan bir anne olacağım. Onun yanında her gün kitap okumak, Tv izlemek, dişini fırçalamak gibi.
• Çocuk şımarmasın diye ona sevgisini göstermekten çekinen bir anne olmayacağım. Biraz büyüyünce benden bıkacak ve utanacak bile olsa onu mıncıklayıp, sevmeye, öpmeye çalışan sevgisini gösteren bir anne olacağım.
• Kendisini tamamen çocuğuna adayıp “ matematikten 90 aldık” gibi cümleler kuran bir anne olmayacağım, çocuğun ayrı benim ayrı birer kişilik olduğumuzu kabullenip onun davranışlarını kendim yapıyormuş gibi anlatmayacağım.
• Gene kendisini çocuğuna adayıp hayatında çocuk dışında hiçbir meşgalesi olmayan bir anne olmayacağım. Çocuğumla ilgileneceğim ama yanı sıra diğer uğraşlarıma ve sosyal hayatıma devam edeceğim.

Bakalım kucağımda seninle eve girdikten sonra bu yazdıklarımı ne kadar yapabileceğim, birlikte göreceğiz oğlum...

Saatler Kaldı :)


Güzel Bebeğim,

Sana kavuşmamıza yalnızca 12 saat kaldı. Bugün son kontrolümüzde de gelmeye niyetin olmadığı ve son hızla büyüdüğün anlaşılınca doktorla birlikte seni dünyaya davet etmeye karar verdik. Yarın bu saatlerde dünyaya merhaba diyeceksin seni öyle çok merak ediyorum ki saatler nasıl geçecek bilmiyorum. Hamileliğin de en zor kısmı benim için beklemek oldu ben biraz sabırsız bir insanım herşey hemen olsun isteyenlerdenim (umarım bu konuda bana çekmezsin :) bu yüzden seni sabırla beklemek benim için zor oldu. Biliyorum ki sen gözlerini açınca hayatımızda herşey değişecek, baban ve benim için yepyeni bir hayat başlayacak. Kime benzeyeceğini merak etmiyorum sen bana dünyadaki herkesten daha güzel görüneceksin biliyorum ama nasıl bir insan olacağını merak ediyorum.

Bir yandan senin için hayaller kuruyorum bir yandan da büyüdüğünde kendi hayalleri olan ve onları yaşayan bir insan olmanı diliyorum. Kimilerine göre dünyanın çivisi çıkıyor ve çocuklarımıza güzel bir dünya bırakmıyoruz ama ben senin kendi güzel dünyanı kurmanı dilerim oğlum. Kendi kararlarını veren ve yanlış bile olsa onları uygulama cesareti gösteren bir insan olmanı isterim. Hayatta küçük şeylerden mutlu olmayı beceerebilen bir insan olmanı dilerim. Toplumda yerleşmiş klişeler göre hayatını yaşamak zorunda kalmamanı ve kendi yolunu kendi çizen bir birey olmanı isterim. Biz babanla senin için güzel bir gelecek hazırlamak için çalışacağız, seni sorumluluklarını bilen, çalışkan ama en önemlisi özgür bir birey olarak yetiştirmek için elimizden geleni yapacağız. Tüm bunların söylemesi kolay ama yapması bir o kadar zor olacağını yarından itibaren öğrenmeye başlayacağız, acemiliklerimiz , şaşkınlıklarımız olacaktır mutlaka, hatalar da yapabiliriz ama senin için hep en iyisini en güzelini yapmaya çalışacağız bebeğim. Senin huzurlu ve mutlu bir ortamda büyümen için elimizden geleni yapacağız ve en önemlisi seni çok seveceğiz...

Karşılıksız, koşulsuz sevgi ne demek senin sayende öğreneceğiz. Minicik ellerin, ayakların, kalbin ve beyninle bize doğduğun günden itibaren birçok şey öğreteceğine eminim belki anneni daha sabırlı bir insan yapacaksın belki baban senin sayende daha canayakın olacak. Daha minicikken bile bizi değiştirmeye başlayacaksın, biz bundan şikayetçi olmayacağız. Hep birlikte bir aile olarak yaşamayı yavaş yavaş öğreneceğiz.

Seni kucağıma alacağım anı hasretle bekliyorum güzel oğlum, seni seviyorum...

Annen :)