31 Aralık 2009 Perşembe

2009'u Çok Sevdim..


2009'da anne oldum onu bu kadar sevişim bundan. Yeni yıl yazısı yazmak adettendir tüm köşe yazarları yazar, tüm bloggerlar yazar. Birçok kişi kağıda dökmese bile yeni yılla ilgili kararlar alır. Yeni yılda mutlaka sigara bırakılacaktır, fazla kilolar verilecektir bunun için ya diyete ya spora yada ikisine birden başlanacaktır, yeni yılda sağlıklı beslenilecektir, çok çalışılacaktır, bitmemiş bütün kitaplar okunacaktır, arkadaşlarla daha sık görüşülecektir bu listeler böyle uzar gider. Listelerini gerçekten kağıda yazanlar her yıl sonunda listeye baksa maddelerin çoğunun olduğu gibi durduğunu görür ve hooopp aynı maddeler bir sonraki yıla devredilir olsun liste yapmak da, birşeyleri yapmayı umut etmekde güzeldir bence. İnsan hedefler koymalı kendine, yapamayacağına inansa, kendine güvenmese bile koymalı ne de olsa herşeyin başı umuttur. Listedekileri belki bu yıl yaparım diyen iç ses ve buna karşı umut beslemektir aslolan.


2007 yılının Mart ayında hayatımda ilk defa bir falcıya gitmiştim ve falcı bana Eylül 2008'de taşınacağımı ( ki hiç aklımızda yokken kendi evimizden çıkıp 3 gün içinde kiralık bir eve taşındık), Mart 2009'da yeni bir işe gireceğimi ( Ocak 2009'da 5 senedir çalıştığım şirketten ayrılıp Şubat'ın son haftası yeni bir işe girdim) ve Eylül 2009'da anne olacağımı söylemişti ve gerçekten 2009 yılı Eylül sonu Ekim'in 2.günü anne oldum. Aslında falcıya hiç inanmadığım halde söylediklerini bir kağıda not etmiştim şimdi o kağıda bakıyorum ve hayret ediyorum nasıl da bilmiş herşeyi. Bu falcıya göre 2 çocuğumuz olacak bir kız bir erkek. Erkek geldiğine göre sırada kız var :)

Her senenin sonunda eski senenin muhasebesini yapmak da adettendir. Benim için hayatımın en güzel yılıydı 2009, çok güzel bir hamilelik geçirdim ve sonunda da çok güzel bir bebeğimiz oldu. İkiydik üç olduk  Poyraz'a baktıkça içim titriyor öyle masum, öyle güzel, öyle savunmasız ve öyle muhtaç ki. Herşeyiyle bize bağımlı ona çok ama çok iyi bakmalıyız. 2010 yılı yeni bir yıl, 10 gün önceden evi süsledik ağacımızı çıkardık, herşey bu sene benim için daha anlamlı artık evde minik yavru var herşeyi onun için yapmaya çalışıyoruz belki şu anda hiçbir şey anlamıyor ama bunların hepsi birer hatıra büyüyünce hepsine bakacak benim güzel oğlum.

Bende eskiden yukarıda bahsettiğim listeyi yapar ve her sene listedekileri yapacağıma dair umut beslerdim. Bu yıl listem çok kısa 2010'da en büyük dileğim tüm seneyi oğlumla ve sevgilimle birlikte geçirmek. İşe dönmek şu anda çok zor gibi görünüyor o kadar minik ki onu kimseye emanet edemem, bunun için en çok sevgilinin işlerinin iyi gitmesini ve çalışmak zorunda kalmamayı diliyorum yeni yıldan. Tabii klasik ama olmazsa olmaz sağlık, mutluluk, bebeğin gelişiyle ihmal edilen sevgiliye daha fazla ilgi, bereket, sevdiklerimle geçirelecek güzel zamanlar da diliyorum.

25 Aralık 2009 Cuma

Poyraz & Maymun

Poyraz oyun halısının pek yüzüne bakmadı ama üzerindeki maymunla oynamaya bayılıyor maymun ses çıkaran bir oyuncak olduğundan hoşuna gidiyor sanırım.  Son birkaç gündür tutmayı öğrendi ve tuttuğunu bırakmıyor :) üzerinde tshirt, yelek ne varsa tutup kaldırmaya çalışıyor. Oyuncaklarının ince sapları, benim parmaklarım, saçlarım ne bulursa tutuyor henüz ağzına götürmüyorsa da yakındır diye düşünüyorum zira bugün maymunun kulağını yemeye çalışıyordu.

Önce maymunu sıkıca tuttu, kavradı.


Ben sürekli maymunu karşısında oynatıp ona uzattığımdan mı nedir o da kaldırıp bana uzatmaya çalışır gibi yaptı.

Fakat maymun içindeki pillerden dolayı o kadar ağır ki o minicik elleriyle onu kaldıramadı, tekrar kendine çekmeye karar verdi.

Bu maymunu itip çekmeye çalışma oyunu çok hoşuna gitti, gülüp durdu.

Sonrada maymununa yaraşır bir poz verdi. " Anne hangimiz maymunuz sence??? "

Dün oyuncaklarla oynatırken yorulup uyumuştu bugün de aynı taktiği uyguladım, maymunla o kadar çok oynadık ki sonunda yorgun düşüp uyuyakaldı benim tatlı maymun oğlum :)


24 Aralık 2009 Perşembe

Poyraz'ın İlk Bayramı...

Şeker Bayramında Poyraz karnımdaydı ve o zaman bile şeker ve harçlığını almıştı teyzelerinden ama dünyadaki ilk bayramı Kurban Bayramı oldu. Geçen yıl Eylül ayında Erenköy'e annemlerin yan sokağına taşındık o zaman hamile filan değildim ama isabet olmuş şimdi Poyraz aileme çok yakın büyüyor. Geçen seneden beri her bayram arifesinde Nesrin'le yiyecek birşeyler hazırlamamız adet oldu iki ev içinde kek, kurabiye, börek vs. birşeyler yapıyoruz. Bu bayram da bu geleneği aksatmadık Poyraz'a babası bakarken biz mutfak hazırlıklarımızı yaptık. Poyraz'ın ilk bayramı için teyzeleri bayramlık ciciler almıştı.

Her bayram sabahı geleneksel olarak anneme kahvaltıya gideriz bu sefer daha da telaşlı oldu tabii kendimizi hazırladıktan sonra Poyraz'ı da hazırlayıp ananesine gittik.

Poyraz teyzesinin onun için özel yaptırdığı tshirtle pozlar verdi, kahvaltımızı edip, fotoğraflar çektik.




Her bayram kahvaltıdan sonra mezarlığa babamı ziyarete gideriz bu seferde geleneği bozmadık hava soğuk olduğundan Poyraz babasıyla arabada beklerken ben babamı ziyaret ettim. Çocuksuz bayramlarımızda mezarlıktan sonra benim ananeme giderdik ananem, 5 dayım ve bir teyzem aynı binada oturduğundan bayramın ilk günü genelde orada geçerdi fakat Poyraz'lı ilk bayramımızda bu geleneği bozduk hem havadan hemde grip salgınından dolayı Poyraz'ı çok kişiyle yakın temasta olabileceği yerlere götürmedik.

Bayramın 2.gününü çekirdek aile olarak geçirdik. Kahvaltıdan sonra hazırlanıp Poyraz'a cicilerini giydirdik ve kendimizi Bağdat Caddesine attık.

Poyraz her zamanki gibi dışarı çıkmadan uyudu ve tüm gezme boyunca da uyudu. Caddede Mothercare'in büyük bir mağazası var orada emzirip altını değiştirdim böylece gezmeyi akşam yemeğine kadar uzatmış olduk. Çocukla da dışarıda uzun süre vakit geçirilebiliyormuş onu anladık ve akşam olunca ancak eve döndük. Poyraz akşam evde babasının omzunda uyumaya devam etti.

Tabii bütün gün ve akşam uyuyan Poyraz haliyle gece sabaha kadar uyumadı bizi de uyutmadı. Sabah olduğunda artık o kadar yorulmuştum ki hemen destek kuvvet Nesrin teyzesini çağırdım o Poyraz'a bakarken ben uyudum o sırada bütün gece deliren babası da kendini kahvaltı için sokağa atmış. Bütün gece uyumayan cingöz oğlum sabah da teyzesiyle oynayıp gene uyumamış.

Ben kalkıp kendime geldikten sonra ancak saat 2 de kahvaltı edebildim evi topladım. Ankara'ya gelin giden canım arkadaşım Aslı ve kocası kısacık bayram tatillerinde vakit yaratıp Poyraz'la tanışmaya geldiler. Bizden 1 yıl önce evlenmişlerdi, artık karar da vermişler inşallah seneye onların da bebeği olacak.
 

Aslı'lar gittikten sonra Poyraz'ın diğer bayram cicilerini giydirdim biz küçükken annem bize 3 güne 3 ayrı bayramlık alırdı oğluma da bir sürü bayramlık aldık çoğunu giydiremedik bile. Yeni cicilerini giyip tekrar ananeye gittik ve teyzeleriyle Palladium'a gidip gezdik.

Bayramın son günü Poyraz gündüz biraz huysuzluk yaptı 2'ye kadar ancak kahvaltı edebildik. Daha sonra Poyraz'ı görmeye Ebru Teyzesi ve Demir abisi geldiler. Demir 6 yaşında kocaman abi olduğundan Poyraz uyurken sessiz olmamız konusunda bizi uyardı bizde bol bol sohbet ettik arkadaşımla.  Akşam ise çekirdek aile olarak evimizdeydik, böylece Poyraz'ın ilk bayramı bitmiş oldu. Canım oğlumla beraber nice bayramlar yaşarız inşallah.

22 Aralık 2009 Salı

Gülmeyi Öğrendim Ben...

Size geçen gün 2.ayımı yazmıştım 2.aylık olduğumda gülmeyi öğrendim ben ve annemler mest oldu desem yeridir. O kadar çok sevindiler ki sanırsınız uzaya çıktım altı üstü güldüm yani. Annem ve babam o gün bugündür karşımda pişmiş kelle gibi sırıtıyorlar bende güleyim diye bende bol bol gülüyorum sevinsin garipler diye. Hayır ilerde annemin dudak kenarları kırışıcak gülmekten sonra da senin yüzünden oldu diye başıma kakacak ben demiyorum ki habire gül diye neymiş sabahları öyle tatlı oluyomuşum ki yatakta iki saat gülüşüyomuş benimle. Ee anneciğim sen gülüyosun diye bende gülüyorum bu da böyle sürüp gidiyor sende sanıyosun ki ben kendiliğimden gülüyorum ben senin haline gülüyorum aslında :)















Yeter artık güldürme anne yaa , bir güldüm diye bu kadar sevindiler bir de ben konuşunca veya yürüyünce ne yapacak bu annem babam çok merak ediyorum :)

19 Aralık 2009 Cumartesi

İyi ki Doğdun Teyze...



Bugün küçük teyzem Nesrin'in doğumgünü. Gördüğüm ve anladığım kadarıyla kendisi beni çok seviyor. Annem hamileyken hergün onu işe götürüp getirdi ve tüm kaprislerini çekti :) Sonra annemle benim için İstanbul'un her köşesini dolaşıp alışveriş yaptılar beraber. Bana annem kadar çok ciciler aldı annemi kızdırmak pahasına bir sürü süsler aldı ve her yeri süsledi ben geleceğim diye. Benim doğmamı dört gözle bekledi , doğacağım gün hastaneye bile bana hediye getirmişti bebek arabası, mama sandalyesi ne bulursa alıp duruyor. Bende onu çok seviyorum, çok tatlı bir insan.

Gördüğünüz gibi doğduğum gün teyzemin kucağındayım.


Daha 1 günlükken gene teyzemin kucağındayım.


2 günlükken evime gittiğimde gene teyzemin kucağındayım.


1 haftalık oldum gene teyzemin kucağımdayım.


9 günlükken ilk defa parka gittim ve teyzem gene yanımdaydı.


Henüz 11 günlükken teyzem gazımı çıkarıyordu.


17 günlükken gene teyzemin kucağındayım :)


23 günlükken ilk defa dışarıda kahvaltıya gittim tabii ki teyzemde geldi.


5 haftalık oldum alışverişe gittim , teyzem de benimle geldi.


40 günlük oldum çok önemli bir dönüm noktasıymış, teyzem bir sürü hazırlıklar yapmıştı benim için. Bana banyo yaptırdı, bir sürü ciciler almıştı gene.


6 haftalıkken bebek mevlüdü yaptılar bana bir sürü insan geldi, gene bir sürü şeyi teyzem organize etti, kendisi de süslendi beni de süsleyip püsledi.


Teyzem kutlamaları çok sever bundan 2 gün sonrada benim dünyadaki 45.günümü pasta keserek kutladık.

İlk bayramımda tabii ki teyzemin elini öpmeye gittim.

Teyzem beni arabayla gezmelere götürüyor.


Bana banyo yaptırıyor , banyodan sonra bana kremlerle masaj yapıyor, giydiriyor , uyutuyor.




Bana sürekli oyuncaklar alıyor sonra gelip onlarla beni oynatıyor.


Benim için bütün siteleri inceliyor, bir sürü şey okuyup öğreniyor ve sonra anneme anlatıyor. Yani ben çok şanslı bir çocuğum ki beni bu kadar çok seven bir teyzem var. Teyzeciğim iyi ki doğdun, iyi ki senin yeğenin olmuşum. Sana mutlu, sağlıklı, uzun bir ömür diliyorum , beraber ne oyunlar oynacağız daha dimi?