7 Aralık 2009 Pazartesi

Neşeli Hayat


Bloga yazmak üzere Poyraz'ın tüm ilklerini not ediyorum ilk banyosu, ilk kez tırnaklarını kesişimiz, ilk gülümsemesi, ilk kez ondan ayrılışım derken bu liste uzayıp gidiyor. Geçtiğimiz Cumartesi akşamı ise anne baba olarak bir ilki yaşayıp Poyraz'dan ilk defa ikimiz birden ayrı kaldık. Akşam Poyraz'ı teyzelerine emanet edip başbaşa sinemaya gittik :)

Sevgili bu konuda biraz endişeli ve gergindi çocuktan 3 saatten biraz fazla ayrı kalacaktık ya acıkırda ağlarsa , susmazsa gibi düşüncelerle saat 9 da evden ayrıldık. Palladium Cinebonus evimize zaten çok yakın gidip gelmemiz filmi izlememiz 3 saati geçmez diye hesapladık ve öyle de oldu. Poyraz bir ara uyanıp ağlamışsa da doğuştan yetenekli teyzesi Nesrin onu türlü çeşitli pozisyonlarda tekrar uyutmayı başarmış. Eve geldiğimizde yatağının başındaki oyuncağı teyzesi göğsüne koymuş Poyraz'ı müzikle uyutmaya çalışıyordu.

Filme gelince Neşeli Hayat gerçekten çok güzel bir filmdi. Uzun bir süre sonra Poyraz'dan ayrı kalıp sinemaya gitmemize değdi doğrusu. Bu yıl birçok Türk filmi çekiliyor bunların birçoğunun bütçesi de oldukça yüksek buna rağmen çok fazla izleyici çekmiyor sanırım. Fakat Yılmaz Erdoğan yalnızca bir insan hikayesi anlatarak bütçeye değil de bu hikayeye dayanarak çok güzel bir film çekmiş. Afişteki Noel Baba kılığındaki Rıza karakteri gecekonduda yaşayan birçok işte başarısız olmuş çok naif bir karakter ve film onun ve ailesinin öyküsünü anlatıyor. İnsanlar komedi filmi diye giderse bu filme biraz hayalkırıklığı olabilir çünkü aslında hüzünlü bir hikaye. Bebeğimden ayrı kalmama değecek kadar güzel bir filmdi hem güldük, hem hüzünlenip ağladık.

Anne baba olduktan sonra hayat bebeğin ekseninde dönse de insanın ruh sağlığı için ayda bir bile olsa bebekten ayrı vakit geçirmesi şart bence. Bebeği bırakacak yerler bulunup eşlerin sinema, tiyatro, yemek yemek gibi başbaşa aktivitilerde bulunması lazım. Film çok güzeldi ama daha güzeli eve dönüp Poyraz'ı öpüp koklamak ve ona sarılmaktı bence :)

İşte bizim Hayatımızın Neşesi

1 yorum:

  1. ay yerim ben bu noel babayı yaa tipe bakar mısınız, gerçekten de poyraz hayatımızın neşesi oldu, onun hayatı da hep neşe içinde geçer inşallah yavrum benim o kadar tatlı ve masum ki Allah bahtını güzel yazsın, bu minik meleği hep korusun inşallah...

    YanıtlaSil