3 Aralık 2009 Perşembe

Poyraz'ın Doğum Hikayesi...

Evet blogu hastaneye giderken bırakmıştım Poyraz'ın kilosu gözümü korkuttuğundan (1.Ekim Perşembe günü muayenede 4.400 kg. görünüyordu) sezeryana karar vermiş ve ertesi gün için randevu almıştık. Operasyon saat 13 de olacaktı ve 2 saat önceden hastanede olmamız gerekiyordu. 1.Ekim Perşembe gecesi bebeksiz hayatımızın son gecesi çok heyecanlıydım o gece kesin uyuyamam diye düşünüyordum fakat öyle olmadı ikimizde bunun deliksiz uyuyacağımız son gece olacağını hissetmiş olacağız ki sevgiliyle gayet güzel uyuduk fakat sezeryan sabah erken saatte olmayacağı için ve aç olmak gerektiğinden sabaha doğru 5 de kalkıp erken bir kahvaltı yaptım. Sabah 10 gibi kalktık herşeyimiz hazır olmasına rağmen evden çıkmamız gene de olaylı oldu nedense hep birşeyleri unutacakmışım gibi heyecanlıydım. Sonunda evden çıkıp 11e doğru hastaneye vardık. İşlemleri yaptırıp odamıza yerleştik.

O ana kadar çok heyecanlıydım fakat hemşireler bana ameliyat önlüğünü giydirince heyecan yerini korkuya bıraktı neticede bu da bir ameliyattı o ana kadar olaya hiç bu açıdan bakmamış ve kendimi sezeryana pek hazırlamamıştım bir yandan genel anestezi olacağı için kolay olacağını biliyordum (ki öyle de oldu) bir yandan da gayet insani bir şekilde korkmaya başladım. Tırsmaya başladığım aşağıdaki yüz ifademden de anlaşılıyor sanırım :)

Ve Poyraz'ın karnımdaki son dakikaları ...

Saat 13.00 ve ameliyathaneye gidiyorum, asansörde sevgili de yanımda birkaç damla gözyaşı, sevgiliye bir buse ve beni ameliyathaneye alıyorlar, sezeryanda içeri kimseyi almıyorlar alsalar da sevgili doğuma girmek istemiyordu zaten, kamerayı vermekle yetiniyor hemşireler doğar doğmaz Poyraz'ı çekecek...

Gözümü korkutmamak için sezeryanla ilgili internette dönen videoları izlemedim ve çok fazla okumadım ne kadar çok bilirsin kafan o kadar karışıyor nasıl olacağını hiç kafaya takmadan ameliyathaneye girdim ve yalnızca hemşirelerin ve doktorumun ellerini yıkadığını hatırlıyorum.Son yılların modası olan epidurali riskli bulduğumdan genel anestezi tercih ettim ve anında bayıldım haliyle. Sezeryanla ilgili hiçbir şey bilmediğimden bebeğin 10 dakikada çıkmış olması en çok şaşırdığım nokta oldu. Ben bayılmadan önce duvardaki saat 13.05'di ve hayatımızı güzelleştiren dünyalar güzeli oğlumuz Poyraz 13.15'te dünyaya geldi :) Dünyaya Hoşgeldin Bebeğim...
POYRAZ AYTAMANER 02.EKİM.2009 , Saat 13.15, 52 cm., 4.260 gr.

Bence genel anestezi ile sezeryanın en kötü yanı oğlumla en son tanışmak oldu. Aşağıda beni toparlama operasyonu devam ederken bebeği yukarı çıkarıp bebek odasında yıkayıp bir sürü işlemden geçiriyorlar ve koridordaki camdan babası ve tüm aile Poyraz'la tanışmış. O anları kameraya çekmişler başta sevgilim olmak üzere herkes delirmiş diyebilirim herkes mutluluktan ne diyeceğini şaşırmış Poyraz'ın babası, teyzeleri, dayısı, anane, kuzenlerim herkes bayılmış Poyraz'a. Sevgilim Poyraz'ı camdan ilk gördüğü o an onun ne kadar güzel olduğunu pırıl pırıl olduğunu anlatıp durur ben tabii o anları kameradan izledim ben onunla tanıştığımda tertemiz yıkamışlar ve giydirmişlerdi oğlumu.
 

Hamileliğim boyunca normal doğurmak istedim öyle olsaydı belki daha ilginç bir hikayesi olurdu oğlumun sezeryan olunca neticede herşey belli bir gün önceden fönünü çektirip herhangi bir randevuya gider gibi doğuma gidiyorsun :) Hiçbir sancı çekmeden suyun gelmeden doğumla ilgili hiçbir şey hissetmeden doğurmuş oluyorsun he bu seni daha mı az anne yapıyor hayır ama biraz cesaretim olsaydı ve doktorum önerseydi normal doğumu yaşamak isterdim bir kere doğduktan sonra ve onu kucağına alıp kokladıktan sonra nasıl olduğu çok da önemli değil ayrıca sezeryan çok kolaymış sonrasında hastanede kaldığım 2 gün ve evdeki birkaç gün ağrılarım oldu fakat genel olarak kolay atlattım ve çabuk ayağa kalktım bana bu gücü güzel bebeğim verdi, onu kucağıma almak için hemen ayaklandım. Bebekten yaklaşık yarım saat sonra beni odaya getirmişler ayıldığımda saat 2 olmuştu ve bebeğimi görmek istiyordum zaten çok kısa bir süre sonra hemşire güzel yavrumu getirdi işte onunla tanışma anlarımız ...
 
Ve Poyraz bir daha inmemek üzere ilk kez babasının kucağında :)
Çekirdek aile olduk ...
Poyraz'ı ilk kez kucağıma aldığımda dünyanın en mutlu insanı bendim yavrum kucağıma gelir gelmez yanağımı yalamaya başladı tam bir kedi yavrusu gibiydi öyle tatlıydı ve öyle güzel kokuyordu ki onu öpüp koklayıp o kokuyu içime çektim. Birkaç damla gözyaşıyla kulağına fısıldadım "İyi ki doğdun, hoşgeldin dünyamıza bebeğim, iyi geldin, rüyalarımız gerçek oldu "

Poyraz'ın doğduğu gün alınan ayak izi, hep güzel yollarda yürürsün inşallah oğlum ...

Poyraz'ı kucağıma ilk aldığımda kedi yavrusu gibi yalanıyordu bebeğim uzun bir yoldan gelmişti ve çok açtı doğduktan 1 saat sonra onu ilk kez emzirdim sezeryanla doğumda insan anne olduğunu bence işte bu emzirme anında hissediyor. Ameliyata girerken bebek içerde çıkıp ayılıyorsun ve bebeğin kucağında o ana kadar narkozun da etkisiyle olayın bilincinde olamayabiliyor insan ne zaman ki o minicik kafasını göğsüme yasladı ve o minicik şeyden beklenmeyen bir emiş gücüyle çekmeye başladı işte o an anne oldum dedim öyle güzel bir duyguydu ki sanırım kelimelerle ifade etmem mümkün olmayacak. Hemşirenin yardımıyla memeyi yakaladı ve tüm gücüyle çekmeye başladı bebeğim o anda zaman dursun istedim o hiç büyümesin hep göğsümde kalsın onu besliyim sarılıyım koklıyım ama hiç ayrılmayalım istedim canım benim öyle güzel emiyordu ki sanırsınız 9 ay içerde aç kaldı çocuk :) halbuki doğum kilosundan da anlaşılacağı üzere içeride de oldukça beslenmişti :)
Onu emzirdikten sonra elimden aldılar :( ben kendime çeki düzen verirken teyzeleri oğlumun altını değiştirdi ve bir erkek bebek klasiği olarak ilk çişini onu heyecanla bekleyen teyzelerinin üstüne yaptı oğlum :)


Bir lohusa klasiği olan kırmızı tacımı takıp makyajımı yaptım oğlum o kadar güzeldi ki onunla resim çektirmek için bende güzelleşmeye çalıştım ve ilk pozlarımızı verdik güzel bebeğimle...

Sezeryanın bir diğer kötü yanı doğumdan sonra 2 gün ayağa kalkmanın zorluğu insan bir an önce kalkıp bebeğinin altını değiştirmek onunla ilgilenmek istiyor (sonradan düşününce insan ömür boyu bakıp ilgileniyor biraz dinlenmekte fayda var) ben ameliyatın akşamı çok rahat ayağa kalktım ama o gece yataktan inmeye çalışmak oldukça sancılı oldu ve sevgili odada kimseyi istemediğinden ilk 2 geceyi çekirdek aile olarak geçirdik ve babası bol bol Poyraz'ın altını değiştirip onu uyutmaya çalışarak babalığa hızlı bir giriş yaptı. Poyraz dünyadaki ilk gecesini beşikte değil babasının koynunda geçirdi.


Nasıl bir anne olacağım / olmayacağım yazımda bebek merkezli bir insan olmak istemediğimi yazmıştım ama doğumdan 2 ay geçtikten sonra anlıyorum ki en azından ilk 6 ay bu imkansız çünkü 2.Ekim'de bizim hayatımız bir daha geriye dönmemek üzere değişti hem çok zor hem çok güzel ama eskisiyle asla aynı olmayacak yepyeni bir hayat başladı. Evet yeni hayatımızın merkezi Poyraz bunun aksi mümkün değil çünkü o minicik ve bize muhtaç biz olmadan hiçbir şey yapamayan minik bir yavru. Onu öyle çok seviyoruz ki bu durumdan şikayetçi değiliz yeni hayatımıza birlikte alışmaya çalışıyoruz yavrumuzla beraber.

Bir kez daha İYİ Kİ DOĞDUN Oğlum, hayatımızın neşesi oldun, Seni çok Seviyoruz....

1 yorum:

  1. Benim için de Poyraz' ın doğumu ve minik kardeşimin anne oluşu müthiş heyecanlı ve güzeldi. Onları ameliyathaneye gönderirken hem korku hem de heyecan vardı, tabii ki çok endişeliydim ama kardeşime belli etmemeye çalıştım. Aklımın bir yanında onlar için yapmak istediklerim hazırlıklar, Poyraz' ın odasının süslenmesi bunlar yetişecek mi, bir yanında tek isteğim yeter ki sağlıkla odaya dönsünler gerisinin hiç bir önemi yok en büyük duam buydu tabii ki... Gerçekten hiçbirimizin beklemediği bir hızla Poyraz bebek odasına geldi ve tabii ki biz çok çok sevindik, öyle güzel bir bebekti ki ona bakmaktan odasının süslemesini bile bitirmekte zorlandık. Şimdi üzerinden ne çabuk 2 ay geçti diyorum, herşey oldu bitti... Poyraz bizim ailenin ilk bebeği ve ben de zaten normal şartlarda bebekleri çok seven biri olduğumdan onun benim için ne kadar özel olduğunu kelimelerle anlatamam, ona olan sevgim her geçen gün artıyor, öyle güzel bakıyor ki ondan ayrılmakta zorluk çekiyorum gerçekten. Ve canım kardeşim 2 aylık taze, güzel ve özverili bir anne oldu, ben acaba nasıl bakar bebeğe diye düşünüyordum çok çok güzel bakıyor. İkisine kocaman maaşallah diyorum. Nihal iyik doğurdun Poyrazı gerçekten hani bana bu sene doğum günümde ne hediye alacağını düşünüyorsun ya emin ol benim için en büyük hediye ve kutlama Poyraz... Bundan gayri ne söylesem boş herhalde iyiki doğdun canım bebeğim benim, anneyi üzme uslu ol tamam mı :) Sizi çok seviyorum...

    YanıtlaSil