9 Nisan 2010 Cuma

Yarım Yaş Kutlamaları...

Daha önce de yazdığım gibi koskoca yarım yılı devirdim. Annemler daha önce her ayın 2sinde küçük çapta kutlamalar yaptılar benim gelişimi kutlamak için ama bu sefer annem "evde pastalı kutlama istemiyorum zaten hepimiz şişkoyuz" diye talimat verdiğinden dışarı çıktık hep birlikte. Geçen hafta bugün yani ayın 2'sinde bütün gün uslu durdum akşama doğru annemle dışarı çıktık, kuaföre gittik. Normalde ben fön sesiyle uyuduğumdan annem belki orada uyurum diye düşündü ama ben yaygarayı bastım, annem saçına fön çektirirken oradaki ablalarla oynadım sonra dayım geldi de beni kurtardı kadınlar kuaföründen :) Eve gidip hazırlandık ve beklemeye başladık, fakat çok bekledik çünkü çok yağmur yağdı, annemin anlattığına göre yağmur hele de kar yağında İstanbul trafiği felç oluyormuş o yüzden herkes evine geç gidiyomuş, çok kötü birşey bir çözüm bulmak lazım, bu konuyu düşüneceğim büyüyünce. Neyse teyzemler biraz geç geldi, babamın işi uzamış o daha da geç geldi. Necla teyzem gelirken bana boyum kadar bir hediye almış.
Önce ben bir sevinir gibi oldum oleyy kocaman hediye paketi filan, paketi açtık annemle sonra baktım bir alet, annem bana bununla meyva suyu yapacakmış. Tabii çok kızdım teyzeme, bu ne yaa dedim, oyuncak değil bu, böyle hediye mi olur diye bir afra tafra yaptım.
Nesrin teyzem desen gene kıyafet olayını abartmış, bir oyuncak alan yok vallahi. Gerçi duyduğuma göre anne insanı oyuncak alınmasını yasaklamış, evdekilerle oynayacakmışım, oyuncak delisi olmayacakmışım öyle diyormuş. Eminim kendisi şimdiden pişman olmuştur bu kararından çünkü ben zaten oyuncak yerine onunla oynyorum bütün gün, yanımdan ayrılınca çığlığı basıyorum, bu kararından vazgeçip beni oyuncaklara boğması an meselesi yani planım işliyor :))
Neyse efendim herkes toplanınca artık saat de geç olduğundan bizim evin köşesindeki restoranda aldılar soluğu, zaten hepsi acıkmış, benim de inanırmısınız hiç adetim olmamasına rağmen 9a doğru uykum gelmişti, bütün yemek boyunca uyuyarak herkesi şaşırttım. Zaten gündüzden uslu duracağıma dair söz vermiştim anneme, sözümü de tuttum, böyle de uslu bir bebeğim ama gene de yaranamıyorum şu anneme.
Yemekten sonra eve gittik, ben daha fazla birşeyler kaçırmamak için hemen uyandım. Zaten uykuyla pek aram yok, erken yatmayı da sevmem, öyle bir içim geçmiş restoranda yoksa prensip olarak 9 da yatmam yani. Annem pasta istemiyorum demişti ama teyzem sağolsun gene de almış birşeyler. Gerçi ben annemin bu kutlama tabağını görünce çok güldüm :)
Anneee bu ne şimdi böyle pasta mı olur?? Birde mum koymuşsun, çocuk mu kandırıyosun sen?
Napiyim şimdi üfliyim mi bu mumu?
Eee madem iki saattir gözümün önünde tutuyosun verde yiyim şu pastalardan biraz anne yaaaa
Hımm pasta da güzelmiş ama bir dahaki sefere beni böyle kandıramazsın anne ona göre, kocaman pasta isterim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder