5 Nisan 2010 Pazartesi

Yerinde Duramayan Oğlum...

Doğum yapmadan önce sık sık " bebeklerde 15 gün bile çok fark eder " gibi cümleler duyar ve anlam veremezdim. 15 gün insan hayatında ne fark edebilir ki diye düşünürdüm meğer öyle değilmiş, yeni anlıyorum. Hemen hemen her ay hatta bazen 2 haftada bir huyları değişiyor bebeklerin, resetleniyolar resmen. Bir önceki versiyon gidiyor yenisi geliyor. Temel davranışlar aynı kalsa bile yeni yeni huylar gelişiyor. 0-3 ay hakikaten çok kolaymış ama insan bunu zaman geçince anlıyor ve o günleri yaşarken de sanki o günler çok zormuş gibi geliyor, sürekli bir kısır döngü. Bizim şu günlerdeki temel sorunumuz Poyraz'ın iki dakika bile kendi kendine durmak istememesi, sürekli ama sürekli oyun, ilgi, alaka istiyor. Çocuğu buna biraz biz alıştırdık kabul ediyorum, gündüz sürekli ben oynadım, akşamları babası ve teyzeleri oynadı. Ama şu anda bu durum had safhaya ulaşmış durumda. Daha minikken ana kucağında oturup elindeki oyuncaklarıyla ilgilenirdi ve bende bu esnada basit ve kısa süren ev işlerini hallederdim, ya da mutfakta yanımda dururken yemek yapardım o beni izlerdi filan. Ama şimdi her dakika onunla ilgilenmemi bekliyor, sanırım çocuğu istemeden aktivite manyağı yaptım. Eğer oyun oynuyorsak veya onunla yüzüne bakarak konuşuyorsam iyi güzel ama yanından ayrılırsam ağlamaya başlıyor ve tekrar dönene kadar susmuyor. 6 aylık bebekle oynanacak oyunlar da bir yere kadar, elimizden geleni yapıyoruz, çok da yaratıcı bir insan olduğum söylenemez, allahtan bebekler tekrarı çok seviyor, aynı şeyleri yapıp dursak bile sıkılmıyor da ben sıkılıyorum bazen :)  Bu durum ne zamana kadar böyle devam edecek, yeni versiyon ne zaman gelecek merakla bekliyorum. Şu sıralar favorisi evde, dışarda, parkta, orda burada bulduğu herkesle oyun oynamak. Çocukların en büyük işi oyun oynamakmış derler, doğruymuş.
"Annee, babam napıyor böyle? "
"Sana oyun yaratmak için maymun oldu adamcağız napsın yavrum"
"Hımm bu kayan şeye de ilk kez bindim, çok güzelmiş, yeni bir oyun çıktı yuppiiii"
"Gerçi şimdilik favorim salıncak. Geçen sallanırken uyudum bile bu salıncakta."
"Batu bütün oyuncakları elimden alıyor, şimdilik sürünemediğim için sesimi çıkarmadım bıraktım oynasın, bir iki say sonra sorarım ben ona..."
"Bu mama sandalyesinin oyuncaklarıyla ilk tanışmam, ilginçmiş, bir süre inceledim sonra sıkıldım hep aynı şeyle oynayamam ben, sürekli yeni şeyler bulmaları lazım annemlerin..."
" Bu da yatakta dönerek kahkaha atmaca oyunu, aslında ben dönüyorum diye annem öyle çok sevinip gülüyor ki bende onun bu haline gülüyorum :) "
" Bu da annemin spor hareketlerini taklit etmece oyunu, zaten bu annem içinde bir oyun, birkaç kere yapıp sıkılıyor hemen, disiplin diye birşey yok vallahi "
"Bu da babamın elinden balığı kapmaca oyunu"
"Veee en sona en favori oyunumu sakladım. Ana kucağında iki dakika rahat durmayıp sürekli inmeye çalışarak annemi çıldırtma oyunu :)"

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder