18 Mayıs 2010 Salı

Poyraz & Ziyşan


Poyraz'la hemen hemen hergün parka gidiyoruz. Poyraz hava alıyor, ben yürüyüş yapıyorum, salıncakta sallanıyor, geziyoruz, çay içiyoruz. Parklar bu açıdan hayat kurtarıcı yoksa bütün gün evde sıkılırız. Ben zaten evde durmayı pek seven bir insan değilim, oğlum da bana benzedi bu konuda hergün dışarı çıkmazsak evde huzursuluk yapıyor, oyalanacak şey bulmakta zorlanıyoruz. Ayrıca açık hava, güneş ikimize de iyi geliyor. Evde olunca ister istemez bir süre sonra TV açıyorsun bu yüzden eve kapanmaktansa parkta vakit geçirmek daha iyi geliyor bana. Parklar sosyalleşmek içinde mükemmel çocuğunun bir sürü yaşıtı oluyor, para verip oyun grubuna göndermene gerek yok hergün götür parka oynasın işte :) Parklarda acayip bir hayat var, hergün aynı tipler geliyor, emekliler, bebekli yeni anneler, daha büyük çocuklar ve bakıcıları, yaşlı teyzeler...Çalışan insanken böyle bir hayatın varlığından haberdar bile değildim, şimdi hergün ordayım, farklı bir hayat.Bebekler sayesinde hemen muhabbete başlıyor insan, normalde yapmazsın ama ortak nokta çocuk olunca saatlerce konuşabiliyorsun ve işin ilginci sıkılmıyorsun da :) Seninki ne yedi, gece uyudu mu, emdi mi, huysuz mu neden acaba derken saatlerce konuşabiliyorsun :)
Poyraz'ın parktaki en sevdiği arkadaşı da Ziyşan. Kendisi aynı zamanda gelinimiz oluyor :)) Poyraz'la aralarında 1,5 ay var. Uzun zamandır parkta birlikte takılıyorlar. Yan yana geldiklerinde Poyraz onun emziğini çekiyor, o Poyraz'ın elini tutmaya çalışıyor :)) Birbirlerinin oyuncaklarıyla oynuyorlar. Ziyşan mama yerken Poyraz'da istiyor bu vesileyle bende birazcık yedirebiliyorum. Ziyşan bizimkine göre daha uslu maşallah nede olsa hanım kız :), annesini pek üzmüyor, bizimki çok hareketli olduğundan arabasında durmak istemiyor, yürüyoruz birlikte. Ziyşan 1 aylığına Almanya'ya gitti, ayrı kaldı minikler Allahtan döndü de kavuştular gene :) Öyle tatlılar ki salıncakta sallanırken dönüp birbirlerine bakıyorlar. Bizim kucaklarımızda yan yana geldiklerinde birbirlerini acayip inceliyolar tabii kucakta olduklarından o anları görüntüleyemiyorum, öyle saf ve tatlılar ki:) Umarım bu parkta birlikte büyürler, oynarlar, tıpış tıpış yürürler, kuşları kovalarlar, kuçu kuçulara ekmek verirler, bizde mest olarak onları seyrederiz :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder