19 Eylül 2010 Pazar

Vay be 30 oldum :)

Bu sene hayatımın en güzel doğumgününü yaşadım. Uyandığımda yanımda minik aşkım vardı. Göksü nehrinin kenarında çok güzel bir otel odasında Ağva'da güne merhaba dedim. Daha doğrusu Poyraz tarafından dürtülerek uyandırıldım. Nehir kenarında güzel bir kahvaltı hayal ederken arıların gazabına uğrayıp kahvaltımızı kapalı alanda yaptık. Oğlum kahvaltıda bana yapma çiçek vererek doğumgünümü kutladı, yakışıklı prensim benim :)
Kahvaltıdan sonra ben hamak keyfi yaparken, Poyraz çimlerde özgürce oradan oraya emekledi, yoruldu ve sonunda arabasında uyuyakaldı.
Ağva için ayrı bir yazı yazacağım yalnızca 1 gece kaldık ama tadı damağımda kaldı. Ağva'nın atmosferini, doğasını, butik otellerini, nehir kenarında oturmayı çok seviyorum. Her sene mutlaka geliriz sevgiliyle ilk defa Poyraz'la geldik, bundan sonra da geleneği bozmayız artık. Sevgilinin bana doğumgünü hediyesiydi bu tek gecelik kaçamak, çok da güzel bir hediye oldu. Bu sayede Poyraz ilk defa babasıyla denize ve havuza girdi ve çok mutlu oldu bu işten. Perşembe günü deniz sefası, Cuma ise havuz sefası yapıp akşam üzeri 5 gibi Ağva'dan ayrıldık. Bir gece için bütün evi taşıdığımızdan eve gelip eşyaları boşaltmamız, yıkanmamız derken akşam 8 oldu. Ablamlar sürpriz yapıp bize güzel bir yerde yemek için rezervasyon yaptırmışlar evimize de çok yakın. Giyinip süslenip restorana gittik, giderken yolda uğrayıp Poyraz'ı teyzelerine bıraktık ki rahat bir yemek yiyelim :)
Tam yemeğimizi bitirmek üzereyken kapıda bizim çete göründü. Bütün kardeşlerim ve Poyraz yanımıza geldiler, onlardan biraz sonra da pastam geldi. Restoranda happy birthday şarkısı çaldı, bu Amerikada çok meşhur bir adettir, Türkiye'de de yeni yeni adet olmaya başladı, benim hoşuma da gidiyor doğrusu. Poyraz pastaya atlayıp mumları ellemek istedi, ben onu zar zor zaptettim.
Yazlıktaki son günlerimizde fotoğraf makinam kırılmış ve ben haliyle çok üzülmüştüm. Makinem olmadan blog ne olacak :) ben bol resimli yazılar koymayı seviyorum. Her resmin tek tek hatırası oluyor. Olayları resimlerle hatırlamayı seviyorum. Bir süre sevgilinin makinesine sulandım ama pek oralı olmadı hayır kendisi zaten kullanmıyor bana verse ne olur yani ? gerçi o çok büyük olduğundan zaten taşımaya üşenirdim o ayrı neyse sağolsun ablamlar bana hediye yeni bir makine almışlar, çok sevindim buradan bir kez daha teşekkür ediyoruz. Böylece bol bol Poyraz resmi görmeye devam edebilecekler :))
Pastalarımızı yedikten sonra artık 11 olmuştu ve çoktan uykusu gelen Poyraz bey huysuzlanmaya başlayınca kalktık, Poyraz zaten arabasında gezerek uyuyor. Eve gidene kadar uyudu minik kuzu. Bu güzel doğumgünümde emeği geçen herkese buradan bir kez daha teşekkür ediyorum. Bundan sonraki yıllarda minik adamım büyüdükçe bu günler eminim çok daha güzel geçecek.

2 yorum: