25 Eylül 2012 Salı

Kışlık hazırlıklarımız..

Çocukluğumdan aklımda kalan en güzel anılardan biri annemin çilek reçeli yaptığı günler ve bütün evi kaplayan çilek kokusuydu. Hatta Poyraz daha minicik bir bebekken bir yazımda umarım bende oğluma böyle bir gün yaşatabilirim demiştim ve o gün gelip çattı. Hayatımda bir ilke daha imza atıp reçel yaptım, hemde çilek reçeli :)
 
Önce oğlumla birlikte pazara gidip malzemeleri aldık. 2 kilo çilek aldım, başka bir tezgaha bakıyorum bir baktım Poyraz pazar arabasının en üstünde duran poşetten çilek alıp yiyor :) Çileği çok sever zaten gittik 1 kiloda ona yesin diye aldık. Sonra ona çileklerden reçel yapacağımı anlattım , iyi fikir olur anne dedi :) Önce çilekleri yıkadım, ayıkladım, doğradım ve  2 kg. çilek için tencereye 2 kg. şeker koyup bir gece hatta 2 gün bu şekilde beklettim. Ertesi gece reçeli kaynattım, devamlı üzerinde biriken köpükleri aldım. Valla internet sağolsun birşeyi ilk defa yapıyor olsa bile baka baka becerebiliyor insan. Son olarak altını kapatmadan limon tuzu ekledim, iyice kaynattım 1 saatten fazla kaynamıştır. Sıcakken kavanozlara doldurdum fakat kapaklarını kapatmak için soğumasını bekledim.  Piştikten sonra Poyraza tattırdım biraz ve çok düzel olmuş dedi :)

 
Hazır kendimi kaptırmışken birde değişik bir reçel yapayım dedim. Poyraz şeftaliyi çok sevdiğinden şeftali & böğürtlen reçeli yapmaya karar verdim. Malzemelerimizi aldıktan sonra bunuda aynı mantıkla yaptım. Okuduğum orjinal tarifte değişik adımlarda vardı ama onları yapmaya üşendim :p meyveleri yıkayıp, doğradım, 1 gece şekerde beklettim ve ertesi gece kendi sularında kaynattım.

Böylece reçel yapmanın hiç de zor olmadığını yaşayarak öğrenmiş oldum. Anne olmak böyle bişeymiş demek onuda gördüm :) İşte eserlerimizin son halleri..

Kışlık domates ve reçellerden sonra hızımı alamayıp birde turşu yapma işine soyundum. Hayır normalde mutfakta pek becerikli bir insan değilimdir benim neyime yani turşu falan :p ama azmedince hepsi oluyor sanırım yavaş yavaş. Poyraz salatalık turşusunu çok seviyor , dönercilerde filan gelir ya tabakla bize bırakmaz hepsini yer. Bende dur bakalım bir deneyeyim deyip malzemeleri aldım. Aslında kaya tuzuyla kendim yapacaktım ama baktım Dr.Oetker'in turşukur diye bir ürünü var onunla yapmanın benim gibi bir acemi için daha mantıklı olacağına karar verdim. Turşunun esas meselesi malzemeleri kavanoza mümkün olduğunca sık dizmekmiş. Turşukur ve sirkeyle suyu hazırladım, kavanozlara kornişon ve minik biberleri yerleştirdim, üzerine suyunu döktüm, birkaç nohut ve sarımsak koyup kavanozları kapattık. Kavanozları henüz açmadığım için başarılı oldum mu  bilemiyorum ama görüntüsü hoş ve yaparken keyif aldım, buda benim için şimdilik yeter, üstüne tadıda güzel olmuşsa yemede yanında yat olacak.
 
Kışlık hazırlıklarına yeni şeyler öğrenirsem devam etmeyi düşünüyorum, iyice zevk aldım bu işten artık kimse beni durduramaz :p oğlumda sağlıklı ve doğal şeyler yesin bütün kış dimi :)

3 yorum:

  1. afiyetler olsun simdiden bende mi tursu kursam ne

    YanıtlaSil
  2. bunları gorunce benımde yapasım geldi ,
    bende beklerim
    sevgiler
    (bır de şu dogrulamaları koymasanız hersey daha guzel olacak)

    YanıtlaSil